Showing posts with label හිතට දැනෙන දේවල්. Show all posts
Showing posts with label හිතට දැනෙන දේවල්. Show all posts

ණන ළල භේදය

පසු ගිය දවස් වල විවිධ බ්ලොග් අඩවි කීපයක් තුල මා දුටු තර්කයකි සිංහල භාෂාවට ණන ළල භේදය අනවශ්‍ය බව. නමුත් මාගේ පුද්ගලික අදහසනම් අනිවාර්යයෙන් ණන ළල භේදය තිබිය යුතු බවයි. හේතුව වන්නේ මෙම භේදය සිංහල භාෂාව හොඳින් උගත් අයෙකුටනම් ප්‍රශ්නයක් නොවනු ඇත. නමුත් ලංකාවේ සියල්ලන්ම (සිංහල භාෂාව භාවිතා කරන) හොඳින් සිංහල ඉගෙන ගත් අය නොවේ. මා දැක ඇති පරිදි ලංකාවේ සාක්ශරතාවය සියයට අනූ ගණනක් වන නමුත් හරියාකාරව සිංහල ලිවීමට කියවීමට දන්නා ප්‍රමාණය සෑහෙන්න අඩුය. එමෙන්ම අලුතින් සිංහල ඉගෙන ගන්නා කෙනෙකුට නම් අක්ෂර වින්‍යාසයක් නොතිබීම බොහෝ වෙලාවට ප්‍රශ්නයක් වනු අනිවාර්යයි. මොකද ඔවුන් සිංහල භාෂාවත් සමග සිංහල අක්ෂර මාලාවත් ඉගෙන ගන්නා නිසයි.

අනෙක භෂාව පුළුල්ව තිබෙන තරමට එය වඩාත් නිර්මාණාත්මකව භාවිතා කිරීමට පහසුය. කවර විෂයක් වුවත්, ඒ පිළිබඳව අදහස් දැක්වීමේදී මාධ්‍යයක් වශයෙන් කවරදාකවත් සිංහල භාෂාව දුබලතාවයක් නොදැක්වූ අතර දැනුදු නොදක්වයි. සිංහල වර්ණ මාලාව ඒ තරම් ශක්තිමත් වේ. අදහසක් දැක්වීමේදී ඒ සඳහා යෙදුමක් නැතිනම් එය අලුතෙන් නිර්මාණය කර ගැනිමට තරම් ශක්තියක් සිංහල භාෂාවට ඇත. එමගින් යමකු විසින් ලියන ලද දෙයක් තවත් අයෙකු කියවීමේදී ලැබිය යුතු අදහස වඩාත් පරිපූර්ණ වනු ඇත.

එය ගැන බලන්න
එය ගැණ බලන්න

මෙම වාක්‍යය දෙක කියවන විට ඇති වන හැඟීම කෙසේද? පළමු වාක්‍යය ඒ පිළිබඳව බලන්න යන අර්ථයත්, දෙවන වාක්‍යය එය ගණන් කර බලන්න යන අර්ථයත් දෙයි. මේ නිකම් උදාහරණයක් පමණි. භාෂාව හැකිතාක් පුළුල්ව තිබෙන තරමට එය වඩාත් නිර්මාණාත්මකව, තියුණුව භාවිතා කල හැක.

අවශය අයෙකුට බස තමන්ට අවශ්‍ය අයුරින් වෙනස් කර භාවිතා කළ හැක. ඒ භාෂාව සම්බන්ධයෙන් ඇත්තේ රීති මාලාවක් මිස නීති මාලාවක් නොවන බැවිනි. නමුත් ඒ සඳහා සම්පූර්ණ භාෂාවම වෙනස් කළ යුතුයැයි කියන්නේ නම් එය පිළිගත නොහැක. සිංහල බස අවුරුදු දෙදහස් ගණනක් තිස්සේ වෙනස් වෙමින් අලුත් වෙමින් සැදී ඇත්තේ වඩාත් පරිපූර්ණවය. යමෙකුට සම්පූර්ණ සිංහල බස ඉගෙන ගැනීමට බැරිනම් එය ඔහුගේ වරදක් මිස භාෂාවේ වරදක් නොවේ. එයට භාෂාව නොව ඔහු වෙනස් විය යුතුය යනු මගේ මතයයි.

ජීවිතේට ම මම හම්බ කරපුවාගෙන් අන්තීමට ඉතුරු වුනේ මිනිස්සු විතරයි.
ඒත් මම වෙලාවකට හිතුවා කොච්චර හිටියත් මොකටද කියලා.

හැමොම එකම යුද්ධයක...
ජීවිත සටන. සල්ලි වෙනුවෙන් හැමොම දුවනවා දුවනවා. සල්ලි නෙවෙයි ජීවිතේට ඕන වෙන්නේ
නිදහස....
එහෙම හිතාගෙන තමා අනිත් අය ලඟ වැඩ කරන එක නවත්තලා මගේම කියලා ව්‍යාපාරයක් පටන් ගත්තේ.
ඇත්තටම නිදහසේ හිටියා.
හැබැයි එක දෙයක් මග ඇරුණා. ඉස්සර විනෝද ගමනක්, උත්සවයක්, ප්‍රදර්ශනයක්, කෑම්ප් එකක් තිබ්බොත් ඉස්සෙල්ලම ආරාධනාව මට. මචන් .... දා උදේ යනවා වරෙන්.
හැබැයි පහුගිය අවුරුදු තුනටම මම කරපු එකම දෙය වැඩ.. වැඩ.. වැඩ...
ඒත් අන්තිමට ඉතුරු වුනේ .......................?
ලෝකෙට ණය නොවී බේරුනේ අමාරුවෙන්.

ඒත් මිනිස්සුන්ට, යාළුවන්ට මාව මතකයි. උන් වෙනදා වාගේම මට ලෙන්ගතුයි.
මම සම්බන්ධතා තියාගත්තේ නැති වුනාට උන්ට තාම මාව මතකයි.
පරණ පුරුදු සෙනෙහෙසින් මාව පිළිගන්නවා.
මේ දේ නේද මට ඕන වුනේ. සල්ලි වලට යට නොවුනු ලෝකයක්.
හැමොම එකට වැටිලා එකට ඉන්න එක නේද මට ඕන වුනේ.
ඒත් ඒ සල්ලි පිටිපස්සේම දුවන්න මට සිද්ධ වුනා.

කමක් නෑ. දැන් ආය මුල ඉඳලා පටන් ගන්න පුළුවන්. මම හම්බ කරගත්ත මනුස්සයෙක්ම මට උදව් කලා මේ අවපාතයෙන් ගොඩ එන්න. සාමාන්‍ය රැකියා ස්ථානයකට වඩා නිදහසකුත් සමග.

ඒ වගේම සල්ලි වලට බොහොමත් ස්තූති කරනවා මිතුරන් සහ සාමන්‍ය මිනිසුන් කවුරුන්දැයි නැවතත් පැහැදිලිව පෙන්වා දීම පිළිබඳව.
................................................................................................

අන්තර්ජාලයේ මිතුරනි ඔබ සැමට දහස් වරක් ස්තූතියි... මා සමග රැඳි සිටියාට.


හම්බ වෙමු නැවත 27.
ලියලා තියෙන දේවල් තෙරෙන්නේ නැතිව ඇති. දුක සතුට කළකිරීම පිළිබඳව මගේ සිතට දැණුනු හැඟිම වචන වලට හැරුනේ ඔහොමයි.

Older Posts Home